BlackySheep's World : Summer Memories

ช่วงปลายเดือนมีนารู้สึกดวงไม่ค่อยดีเลยค่ะ ทำไมนะ?

อย่างอาทิตย์ก่อนโน้นคอมเจ๊ง ถัดมาวิ่งหกล้มคางแตกเจอเย็บไปหกเข็ม ล่าสุดก็....เพิ่งเกิดได้ไม่กี่ชั่วโมงเองค่ะ

....น้องหมาของคุมิตายแล้ว....

นั่งทำใจอยู่ค่ะ แต่ยิ่งคิดไปคิดมามันยิ่งอยากร้องไห้ ทั้งๆที่ก่อนหน้าแป๊ปๆคุมิยังเล่นกับมันอยู่เลย แต่อยู่ๆมันก็เกิดแบบฉับพลันสุดๆ ไม่ทันตั้งตัว แล้วก็ทำใจไม่ได้จริงๆค่ะ

เมื่อคืนคุณแม่ลืมปิดประตูรั้วค่ะ พอตอนเช้าออกมาปล่อยหมาจากกรงมันถึงได้วิ่งหนีออกไปข้างนอก ก็เวลาประมาณหกโมงครึ่ง พอรู้ว่ามันหายไปแล้วทั้งบ้านก็เลยรีบพากันหาเพราะกลัวว่าคนงานก่อสร้างแถวนั้นจะจับไปกินค่ะ กว่าจะหาเจอก็ปาไปสิบโมงครึ่งพอดี ตอนนั้นก็ไม่ได้เอะใจอะไรเห็นว่าทั้งสองตัวยังดูปกติอยู่

แต่หลังจากนั้นเกือบสามชั่งโมงได้เจ้าตัวที่ตายมันเกิดอาการผิดปกติค่ะ...อยู่ดีๆน้ำลายฟูมปาก ท้องก็บวมมาก...มากสุดๆ คุมิกับคุณแม่เห็นอาการไม่ดีเลยพาขึ้นรถไปหาหมอ ซึ่งตอนนั้นมันก็ขี้แตกออกมาแล้วค่ะ (อ่า...ขออภัยถ้ามันไม่สุภาพค่ะ) แถมไม่มีแรงจะเดินด้วย ก้าวได้สองก้าวมันก็ลงไปนอนฟุบกับพื้นเลย ก็ว่าจะพาไปหาหมอหน้าหมู่บ้านแต่คิดไปคิดมาคุณแม่บอกพาไปโรงพยาบาลดีกว่า ก็เลยตกลงกันอย่างนั้น แต่สุดท้าย...มันก็ไม่ทันค่ะ 

จริงๆตอนไปถึงมันก็ยังหายใจอยู่นะคะ หมอเค้าเอ็กซ์เรย์แล้วเค้าบอกว่าเป็นเพราะกระเพาะมันแกว่งค่ะ หมอบอกว่ากระเพาะเนี่ยก็เหมือนราวตากผ้า ถ้ามันถูกแกว่งจนตลบขึ้นไปผิดรูปทรงมันก็จะอันตรายมาก มันจะบวมขึ้นหลายเท่าตัว และทางแก้เพียงอย่างเดียวก็คือผ่าตัดค่ะ แต่โอกาสรอดก็มีแค่50-50 เท่านั้น

ตอนแรกหมอให้ไปที่จุฬารึเกษตรดีกว่าเพราะอุปกรณ์จะครบครันกว่าที่นี่ แต่เมื่อหลายปีก่อนหมาตัวเก่าคุมิก็โดนงูเห่ากัดก็มีหมอบอกว่าให้ไปที่จุฬาเลย ก็เลยไปค่ะแต่มันก็ไม่ทัน (สตารท์จากที่บ้านกว่าจะไปถึงจุฬาหลายชั่วโมงมากค่ะ แถมรถมันติดอีก) คุมิก็เลยคิดว่าไม่ไปดีกว่ามันเสี่ยงแถมหมอบอกมีโอกาสช็อคกลางทางด้วย ก็เลยตัดสินใจ...ให้หมอที่นี่ผ่าไปเลย หลังจากนั้นแค่แป๊ปเดียว พอหมอวางยาสลบ โกนขนเสร็จได้ไม่นาน มันก็ไม่หายใจเลยค่ะ

ระหว่างนั้นก็ว่าทำใจไว้แล้วนะคะ แต่พอหมอมาบอกมันก็ปล่อยโฮออกมาเลย รู้สึกมันแค่แป๊ปเดียวจริงๆ คุณแม่คุมิเค้าก็โทษตัวเองค่ะว่าไม่น่าลืมปิดประตู แต่หมอเค้าก็ปลอบล่ะค่ะว่างานนี้คงต้องบอกว่าเป็นอุบัติเหตุ แถมโรคนี้...ส่วนมากหมาทนได้หกชั่วโมงก็ตายแล้วค่ะ อีกอย่างเจ้าตัวนี้มันก็แก่แล้วด้วย หมอว่ามันน่าจะสิบขวบขึ้นแล้ว  

ตอนได้มันมามันก็โตแล้วล่ะค่ะแต่โดนคนขายหลอกว่าขวบเดียว (จริงๆมันหลายขวบแล้ว) ตอนนี้ก็คงต้องนั่งทำใจเรื่อยเปื่อยไปเรื่อย ที่บ้านก็รักมันมากเลยด้วย เวลามีอะไรเข้ามามันจะเห่าก่อนเลย แถมเป็นเพชรฆาตประจำบ้าน ทั้งงู ตะขาบ ตัวเงินตัวทอง(ที่บ้านมีเยอะค่ะ - -*) คางคก อึ่งอ่าง เข้ามาพ่อกัดหมด ^ ^' ยิ่งพูดก็ยิ่งคิดถึงมันค่ะ....แต่ก็คิดกันได้แค่ว่ามันหมดเคราะห์กรรมไปแล้ว ไปเกิดใหม่เป็นอะไรที่ดีกว่าสุนัขละกันนะ เฮ้อ...หวังว่าชาติหน้าเราคงได้เจอกันอีกนะเจ้าลูกชาย

ตอนเอากลับบ้านหมอยังใจดีห่อให้ซะมิดเลย เหอๆ ก็จ้างคนฝังไว้หลังบ้านแล้วล่ะค่ะ มันจะได้อยู่ใกล้ๆ คุณแม่ว่าคงจะไม่เลี้ยงหมาอีก เวลาตายมันน่าสงสารค่ะที่บ้านพากันร้องไห้เป็นเดือนตอนหมาตัวก่อนตาย ที่เหลือก็เจ้าโกลเด้นอีกตัวก็ต้องเลี้ยงมันให้ดีที่สุดล่ะ

ก็ไม่อยากคิดอะไรแล้วค่ะ นั่งรอเกรดออกอย่างเศร้าๆ ซัมเมอร์ก็ไม่ได้ลงวิชาเลือกดันเต็มหมด ลงได้ฟิสิกส์อย่างเดียวมันไม่คุ้มอะ ORZ สรุปตอนนี้ชีวิตคุมิมันขาลงรึไงเนี่ย?

ขออภัยที่ช่วงนี้ไม่ได้ไปแวะที่บล็อกใครเลยนะคะ ถ้าหายเศร้าแล้วจะไปเยี่ยมเยียนทุกท่านเลยค่ะ แต่ตอนนี้แม้แต่วิตามินวายก็ช่วยคุมิไม่ได้จริงๆ เพราะงั้นไว้เจอกันนะคะ ขอบคุณสำหรับท่านที่หลงเข้ามาฟังคุมิระบายค่ะ   

edit @ 26 Mar 2008 17:32:48 by ~Kumi~